پیام مازند - تسنیم /قهرمان پاراتیراندازی جهان گفت: حضور در پارالمپیک و کسب مدال، آرزوی هر ورزشکاری است و من هم این آرزو را دارم.
فائزه احمدی درباره قهرمانی در مسابقات پاراتیراندازی جهان به خبرنگار ورزشی گفت: در راستای اعزام به بازیهای پاراآسیایی 2026 ناگویا، 15 مرحله اردو داشتیم. طبق برنامهریزی کادر فنی، این دوره از مسابقات جهانی یک ایستگاه بود. در واقع قرار بود طبق فشار تمرینی که مربیان در نظر گرفته بودند، در این مسابقات به 80 درصد آمادگی برسیم و اوج عملکرد را برای ناگویا در نظر گرفته بودند.
وی ادامه داد: خوشحالم از اینکه با قهرمانی در این رویداد بزرگ، سهمیه پارالمپیک 2028 لسآنجلس را هم گرفتم. حضور در پارالمپیک و کسب مدال در آن آرزوی هر ورزشکاری است. همه تلاشم را به کار میگیرم تا در مسیر درستی حرکت کنم و در لسآنجلس حضور داشته باشم و نتایج خوبی را بگیرم.
احمدی درباره حضور در بازیهای پاراآسیایی اظهار داشت: تاکنون 15 مرحله اردوی هدفمند داشته و تمرینات خوبی را انجام دادهایم. همچنین تجربیات خوبی در مسابقات جهانی کسب کردم که در ناگویا کمک میکند. تمام تلاش همه ملیپوشان بر این است که عملکرد خوبی داشته باشیم و نماینده خوب و شایستهای برای کشورمان باشیم و همچون سالهای گذشته، مدال طلا را به کشور دیگری ندهیم. نمایندگان خیلی شایستهای در تیم ملی داریم و این افتخار دختران ایرانی است که کشورهای رقیب را در حسرت طلا نگه داشتیم. در واقع اینکه چند سال طلا را ندادیم، یک افتخار برایمان است. خوشحالم از این که طلا را دست به دست میکنیم و به کسی نمیدهیم. تمام تلاشمان را میکنیم نتایج خوبی را در رویدادهای آینده بگیریم.
بانوی قهرمان پاراتیراندازی جهان درباره مسائل مربوط به ثبتنام خودش و نسرین شاهی دیگر ملیپوش این رشته در دانشگاه که سال گذشته در مصاحبه با تسنیم مطرح کرده بود، عنوان کرد: خوشبختانه توانستم در دانشگاه ثبتنام کنم، ولی هیچکس به جز مسئول آموزشی دانشگاه، همکاری نکرد. الان هم دانشجوی دانشگاه علوم تحقیقات در رشته روانشناسی ورزشی هستم. چیزی به پایان تحصیلم نمانده و یک سال دیگر تمام میشود.
احمدی یادآور شد: درباره خانم شاهی باید بگویم که او کماکان مشکل دارد و اگر دانشگاهها امسال حضوری شود، به دلیل همان عدم مناسب سازی نمیتواند حاضر شود. متأسفانه هنوز هیچ بورسیه و سهمیهای برای قهرمانان توان یاب در نظر گرفته نشده است. المپیکیها از این سهمیه برخوردار هستند، ولی ما سهمیه دانشگاه دولتی را نداریم و در دانشگاه آزاد هم تخفیف شهریه نمیدهند. با هزینه خیلی گزافی برای درس خواندن مواجه هستیم. فشار اردو و تمرینات یک طرف و هزینههای تحصیل یک طرف. همکاریهایی که نمیشود، کمی کار را برایمان سخت کرده و امیدواریم این چالشها از پیش روی ما برداشته شود.