پیام مازند - ورزش 3/ ژوزه مورینیو اکنون برخلاف ابتدای فصل، به طور مرتب روی هافبک پرتغالی خود حساب باز می‌کند.
رئال مادرید تحت هدایت ژوزه مورینیو به نظر می‌رسد سرانجام مسیر درست را پیدا کرده است.
در میان تغییرات متعددی که سرمربی پرتغالی از زمان کامبک مقابل رم در لیگ قهرمانان اروپا ایجاد کرده است، تثبیت جایگاه برناردو سیلوا به عنوان تعیین‌کننده‌ترین عامل در رشد تیم مادریدی پدیدار شده است، موضوعی که در نمایش اخیر در نیوکمپ به وضوح مشهود بود.
این بازیکن 31 ساله پس از پایان قراردادش با منچسترسیتی به عنوان بازیکن آزاد به رئال مادرید پیوست. این انتقال توقعات زیادی را در میان هواداران رئال ایجاد کرد، به‌ویژه به این دلیل که مادریدی‌ها در کورس جذب او بر بارسلونا پیروز شدند، اما آغاز کار این ملی‌پوش پرتغالی در برنابئو آسان نبود. او چندین بازی را روی نیمکت سپری کرد یا تنها برای دقایق پایانی به زمین آمد و برخی پرسش‌ها مطرح شد
مورینیو تصمیم گرفت در قبال این ملی‌پوش پرتغالی صبوری به خرج دهد و منتظر بماند تا او به بهترین شرایط بدنی برسد؛ به ویژه پس از آنکه سرمربی در دوران پیش‌فصل اذعان کرده بود این بازیکن چپ‌پا برای رسیدن به اوج آمادگی به زمان بیشتری نیاز دارد. در مواجهه با خط حمله‌ای شلوغ که از سرعت و قدرت بدنی بالایی بهره می‌برد، راه‌حل کار در عقب کشیدن این بازیکن به مرکز زمین خلاصه شد تا دقت بیشتری به جریان بازی‌سازی ببخشد و از زوج والورده و شوامنی پشتیبانی کند.
در غیاب یک خرید شاخص برای خط میانی در دوران پس از کروس و مودریچ، و بدون جذب بازیکنی چون رودری یا گزینه‌ای مشابه، انعطاف‌پذیری و قابلیت بازی در پست‌های مختلف به نقطه عطف طرح تاکتیکی برناردو سیلوا تبدیل شد. با وجود اینکه او توانایی بازی به عنوان هافبک هجومی‌تر یا وینگر را دارد، این ستاره پرتغالی به شکلی بی‌نقص در پستی عقب‌تر جا افتاده است؛ پستی که حتی به آردا گولر اجازه می‌دهد با آزادی عمل بیشتری در خط حمله ظاهر شود، درست همان چیزی که در زمین بارسلونا به نمایش گذاشته شد.
در نبرد ال‌کلاسیکو مقابل بارسلونا، برناردو سیلوا علاوه بر تضمین خروج سالم توپ از خط دفاعی و برداشتن این مسئولیت از روی دوش شوامنی، در کارهای دفاعی نیز درخشید و با قطع خطوط پاس‌کاری رودری و پدری، نگرانی‌ها از بابت برتری کاتالان‌ها در میانه میدان را کاملاً برطرف ساخت.
میزان تأثیرگذاری این هافبک پرتغالی به شکلی مشابه در آمارهای مالکیت توپ تیم مادریدی نیز بازتاب یافته است. پس از نشانه‌های مثبت اولیه در دیدارهای مقابل سویا و لایپزیش، مسابقه‌ای که او در ترکیب ثابت حضور داشت و رئال مادرید به مالکیت ۶۲ درصدی دست یافت، میانگین مالکیت توپ تیم با حضور این بازیکن روی عدد ۵۷ درصد قرار دارد، در حالی که این رقم در غیاب او به ۴۷ درصد افت می‌کند (میانگین کلی فصل روی ۵۲ درصد است).
البته در برخی مسابقات که او زمان کمتری بازی کرد یا شرایط خاصی حاکم بود، آمارها نیز متفاوت ثبت شدند: ۴۶ درصد مقابل رم که تنها در بیست دقیقه پایانی به میدان آمد و ۳۷ درصد در دیدار برگزارشده در نیوکمپ.