پیام مازند - ایرنا / رئیس اداره حفاظت محیط زیست خداآفرین از مهار کامل آتشسوزی در وسعت یک هکتار از اراضی منطقه حفاظتشده دیزمار در محدوده روستای دارانا خبر داد.
علی حسنپور اظهار کرد: این حادثه در مراتع و اراضی مشجر روستای دارانا رخ داد که بلافاصله عملیات مهار با حضور تیمهای امدادی آغاز شد.
وی افزود: با حضور بهموقع و هماهنگ نیروهای یگان حفاظت محیط زیست خداآفرین، ماموران اداره منابع طبیعی و آبخیزداری و همچنین مشارکت فعال اهالی و جوامع محلی منطقه، حریق پس از ۲ ساعت تلاش مداوم، در ساعت ۱۷:۰۰ بهطور کامل مهار و از سرایت شعلهها به اراضی مجاور و عمق جنگلهای منطقه جلوگیری شد.
رئیس اداره حفاظت محیط زیست خداآفرین با اشاره به میزان خسارت وارده به پوشش گیاهی منطقه بیان کرد: در جریان این آتشسوزی، حدود یک هکتار از عرصههای ملی دچار آسیب شد و بخشی از پوشش گیاهی و درختچهای منطقه از جمله سیاهتلو و انار وحشی طعمه حریق شد.
حسنپور با قدردانی از واکنش سریع اهالی بومی، خاطرنشان کرد: صیانت از عرصههای طبیعی و مناطق حفاظتشده نیازمند پایش مستمر، آمادگی نیروهای امدادی و همراهی همهجانبه جوامع محلی است و از عموم شهروندان و گردشگران تقاضا میشود از روشن کردن آتش در این مناطق جداً خودداری کنند.
منطقه حفاظتشده دیزمار با وسعتی افزون بر ۶۸ هزار هکتار، یکی از غنیترین و حساسترین زیستگاههای جنگلی در شمال غرب کشور محسوب میشود که در محدوده شهرستانهای خداآفرین، ورزقان و جلفا واقع شده است.
این منطقه به دلیل تنوع زیستی کمنظیر و پوشش جنگلی متراکم، همواره در فصل گرما به دلیل عوامل انسانی یا شرایط جوی، در معرض خطر آتشسوزی قرار دارد.
تجربه سالهای اخیر در مناطق جنگلی ارسباران نشان میدهد که کوچکترین غفلت در روشن کردن آتش یا رهاسازی پسماندهای شیشهای، میتواند به حریقهای گسترده منجر شود که احیای آن دهها سال به طول میانجامد.
در همین راستا، طی ماههای گذشته ادارهکل حفاظت محیط زیست آذربایجان شرقی با برگزاری دورههای آموزشی برای دهیاران و جوامع محلی، تلاش کرده است تا «شبکه دیدهبانان محلی» را برای واکنش سریع پیش از رسیدن نیروهای امدادی تقویت کند.
با این حال، کارشناسان منابع طبیعی معتقدند با توجه به صعبالعبور بودن بخشهای وسیعی از منطقه حفاظتشده دیزمار، تنها راهکار قطعی برای جلوگیری از خسارتهای جبرانناپذیر، افزایش تجهیزات اطفای حریقِ سبک، استقرارِ دائمِ نیروهای یگان حفاظت در نقاط استراتژیک و در نهایت، تقویت مشارکت جوامع محلی به عنوان خط مقدم مقابله با حوادث است.
صیانت از دیزمار نه تنها یک ضرورت محیطزیستی برای حفظ تنوع زیستی و گونههای جانوری منطقه، بلکه یک تعهد قانونی در راستای حفاظت از منابع ملی است که نیازمند اعتبارات ویژه و عزم جدی دستگاههای اجرایی برای مقابله با چالشهای زیستمحیطی در شمال آذربایجان شرقی است.